- nüfus
- nüfus
Azərbaycanca-Türkcə Lüğət. 2011.
Azərbaycanca-Türkcə Lüğət. 2011.
nüfus — is., Ar. nufūs 1) Kişi Burada beş nüfus var. 2) Bir ülkede, bir bölgede, bir evde belirli bir anda yaşayanların oluşturduğu toplam sayı Nüfus sayımı. Nüfusu çoğalmak. 3) Ortak bir özellik gösteren kimselerin bütünü Tarım nüfusu. Gecekondu nüfusu … Çağatay Osmanlı Sözlük
nüfus — is. <ər. «nəfs» söz. cəmi> 1. Əhali, camaat. <İskəndərzadə:> . . Bu arvad və uşaqlarına nüfus hesabı ilə nə qədər yer düşürsə, müəyyən edib versinlər. Ə. H.. 2. dan. Çirkin, bədheybət, kifir adam. Nüfusun biridir … Azərbaycan dilinin izahlı lüğəti
nüfus cüzdanı — is. Bir ülkenin vatandaşlarına devletçe verilen, kimlikleriyle kişisel durumlarını gösteren resmî belge, kafa kâğıdı, kafa koçanı, nüfus kâğıdı, nüfus tezkeresi … Çağatay Osmanlı Sözlük
nüfus kâğıdı — is. Nüfus cüzdanı Dün nüfus kâğıdıma baktım, orada bir de Ayşe ismi var. S. F. Abasıyanık … Çağatay Osmanlı Sözlük
nüfus kalemi — is., esk. Nüfus memurluğu Ancak başkası daha önce bu adı almış olduğundan, nüfus kaleminde başına bir de öz koydular. M. Ş. Esendal … Çağatay Osmanlı Sözlük
nüfus tezkeresi — is. Nüfus cüzdanı Her zaman çantasında bu resimli nüfus tezkeresi bulunurdu. S. F. Abasıyanık … Çağatay Osmanlı Sözlük
nüfus yoğunluğu — is. Nüfus ile bu nüfusun üzerinde yaşadığı toprakların yüzölçümü arasındaki oran, nüfus kesafeti … Çağatay Osmanlı Sözlük
nüfus bilimci — is. Nüfus bilimiyle uğraşan kimse, demograf … Çağatay Osmanlı Sözlük
nüfus bilimsel — sf. Nüfus bilimiyle ilgili, demografik … Çağatay Osmanlı Sözlük
nüfus coğrafyası — is. Yeryüzündeki nüfus yoğunluğunun dağılışını inceleyen ve bunu türlü yönleriyle açıklayan coğrafya kolu … Çağatay Osmanlı Sözlük
nüfus kesafeti — is. Nüfus yoğunluğu … Çağatay Osmanlı Sözlük